salonanarchist | leunstoelactivist

Fietshelm

De Fietsersbond zet hier nog eens op een rijtje waarom het promoten van de fietshelm niet zo’n goed idee is. Een overtuigend verhaal, maar één van de argumenten intrigeert me: dat helmen ontworpen zijn voor snelheden tot 20 km per uur en dat ze bij hogere snelheden veel minder effect hebben. Dat suggereert dat een helm op de racefiets niet zoveel zin heeft. Het lijkt me raar dat al die professionele wielrenners dus voor niks een helm dragen.

Peter Winnen schreef van de week in NRC Handelsblad dat er dit seizoen al meer dan dertig renners ‘met breuken van het asfalt [zijn] geraapt’. Hij wijt dit voor een deel aan de illusie van veiligheid die ze ontlenen aan een trendy talisman, de ‘MyKnoaky’, en maakt een vergelijking met de fietshelm:

Ik heb de periode meegemaakt dat het peloton van helmloos overging op de pothelm. Wat een veilig ding was dat, zeg. Maar als een afstandelijke observator nam ik vreemde dingen waar in mijn binnenste. Daar ontwaakte een duiveltje dat dingen zei als: er mag nu best wat scherper gekoerst worden. Wat ik ook deed. Vanaf toen raakte ik wat vaker met mijn hoofd de grond. Ook omdat die pot in de weg zat bij het ‘afrollen’ tijdens de val.

Vooralsnog blijf ik toch maar een helm dragen op de racefiets. En probeer ik een beetje voorzichtig te doen.

Summary: 

Promoting bicycle helmets is not such a good idea, but some even seem to suggest there’s no point in wearing a helmet on a racing bicycle. I’ll keep on wearing one when I’m riding my racer, though.

Tags: 

Metalbands in kaart gebracht


Ik hou niet eens van metal, maar het idee is briljant: iemand heeft een wereldkaart gemaakt met het aantal metalbands per 100.000 inwoners (via FlowingData). Als je het trucje doorhebt is het niet zo ingewikkeld om er ook een van Nederland te maken. De Encyclopaedia Metallum, waar de gegevens vandaan komen, bevat gegevens over een stuk of 1.750 Nederlandse bands. De metaldichtheid is het hoogst in Groningen, Schoonhoven en Kampen.

Ik heb me er wel een beetje gemakkelijk van afgemaakt, zo tel ik bands die in verschillende steden geworteld zijn niet mee en heb ik niet gecheckt of bands nog bestaan. Ook heb ik niet de moeite genomen om steden en dorpen die zelf geen gemeente zijn aan de juiste gemeente te koppelen (in principe moet daar bij het CBS wel een bestandje voor te vinden zijn). Wel heb ik hier en daar de spelling aangepast (denk aan 's-Gravenhage). Voor het bewerken van de kaart heb ik QGIS gebruikt.

Summary: 

I’m not into metal, but I think this metal band density map is a brilliant idea. For the fun of it I did one of the Netherlands.

Tags: 

1 mei-affiches in lentekleuren

Eerder schreef ik over 1 mei-affiches geïnspireerd door Rodchenko, nu kwam ik op Indymedia deze affiches tegen voor een 1 mei-demonstratie in Amsterdam West. De tekst is old skool militant, de vormgeving fris. Overigens valt het op dat anarchisten vooroplopen als het gaat om de vormgeving van het 1 mei-gebeuren.

Summary: 

Anarchist 1 May posters: militant message, fresh design.

Programmeren op de iPhone?

Computercode is de language du jour, las ik in de NYT. Iedereen wil leren programmeren en er zijn zelfs iPhone apps voor. Nou vind ik de iPhone handig voor heel veel dingen, maar ik vraag me ernstig af of programmeren (foutloos tekst intypen met veel leestekens) daar ook bij hoort. Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik wel nieuwsgierig ben naar wat die apps dan kunnen.

Er blijken inderdaad allerlei apps te bestaan. Het meest intrigerend is deze waarmee je Pythonprogramma’s kan uitvoeren (althans, print "Hallo wereld" werkt). Er zitten ook oefeningen bij (denk ik) maar die zijn in het Chinees. Let ook op de decoratieve achtergrond.

Praktischer is deze app waarmee je quizvragen kan beantwoorden over wat stukjes Pythoncode doen. Leuk tijdverdrijf als je op de trein staat te wachten, heb je toch het gevoel dat je wat nuttigs doet. Maar ik denk dat ik me voorlopig nog maar even op JavaScript moet concentreren.

Summary: 

The NYT called computer code the language du jour, there are even iPhone apps to learn programming. I found one that looks cool but is half in Chinese, and a quizz to test your knowledge of Python. But I think I should focus on JavaScript for now.

De uitvinders van skip logic?

Vroeger had je papieren formulieren met ingewikkelde instructies: als je bij deze vraag “Ja” hebt ingevuld, ga dan verder met vraag 12; heb je “Nee” ingevuld ga dan naar vraag 16 op pagina 3. Tegenwoordig word je automatisch door vragenlijsten heengeloodst met behulp van skip logic (of conditional branching).

Houdt u van korte vragenlijsten?

Ja
Nee

Ik had er nooit bij stilgestaan hoe dat technisch werkt, tot ik in Beautiful Data (2009) een artikel las van Jonathan Follett en Matthew Holm over gebruikersvriendelijke enquêteformulieren. Als illustratie gebruiken ze een enquête waarin vermogende 55-plussers werden ondervraagd over een niet nader genoemd luxeproduct.

Follett en Holm beschrijven een aantal manieren waarop ze rekening probeerden te houden met hun doelgroep: val respondenten niet lastig met eindeloze variaties op dezelfde vraag (sociale wetenschappers hebben daar een handje van); gebruik een sobere, functionele vormgeving; maak duidelijk dat je geïnteresseerd bent in de mening van de respondenten en dat je ze niet iets probeert te verkopen. Allemaal open deuren, maar die kunnen niet vaak genoeg worden ingetrapt.

En daarnaast maakten ze dus gebruik van skip logic - al gebruiken ze zelf die term niet. Ze kwamen op het idee toen ze een portfolio-site maakten voor een ontwerper:

We used JavaScript to hide and reveal details about different projects, making it possible to take in all of the designer’s work at a glance and then dive deeper into areas of interest, all without leaving the home page.

Datzelfde idee gebruikten ze vervolgens ook in de vragenlijst voor rijke 55-plussers:

As programming goes, this is child’s play and hardly worth mentioning. But the impact from the user’s standpoint is subtle and powerful. It meant that we could ‘listen’ and ‘respond’ to the user’s input in a very conversational manner.

Dat het technisch gezien kinderspel is kan ik persoonlijk niet beamen, maar hé, ik ben nog maar net met JavaScript begonnen. Wat ik wel intrigerend vind is dat de auteurs zich in feite opwerpen als de uitvinders van skip logic. Terwijl ik niet anders weet dan dat deze functie standaard aanwezig is in allerlei online enquêteprogramma’s (ik heb het gecheckt, Limesurvey gebruikt ongeveer dezelfde code als Follett en Holm).

Skip logic in online vragenlijsten bestaat al zeker tien jaar en het is dus onwaarschijnlijk dat Follett en Holm dit hebben uitgevonden. In theorie is het wel mogelijk dat zij het script hebben bedacht waarmee vragen zichtbaar worden gemaakt in reactie op eerder gegeven antwoorden. Vroeger werd skip logic op een omslachtigere manier vormgegeven, waarbij respondenten van de ene naar de andere pagina werden gestuurd (zie bijvoorbeeld dit artikel uit 2007 waarin wordt gewaarschuwd dat respondenten kunnen afhaken als je skip logic gebruikt).

Pages