salonanarchist | leunstoelactivist

Hoe vind je die open data

De website waar Amsterdam open data aanbiedt (data.amsterdam.nl) wordt niet zo goed bijgehouden, meldt Nico van Gog op Twitter. Terwijl Amsterdam in zijn coalitieakkoord juist onderstreept hoe belangrijk open en toegankelijke gegevens zijn.

Van Gog legt de vinger op een zere plek: veel links naar gegevenstabellen van OIS zijn gebroken. Het gaat om tabellen die vernieuwd zijn en die daardoor een nieuwe url hebben gekregen (op data.overheid.nl staan deze tabellen ook met gebroken link).

Vorig jaar heb ik de site van OIS gescraped en een lijst gemaakt met alle tabellen die ik kon vinden. Naar aanleiding van de tweet van Van Gog heb ik die lijst nu bijgewerkt. Het is niet ideaal, maar je kan hem met CTR-F / CMD-F relatief eenvoudig doorzoeken.

Een interessant aspect van data.amsterdam.nl is overigens dat deze site zowel op ambtenaren als op het algemene publiek is gericht. Dat heeft als praktisch nadeel dat je er links vindt naar informatie waar je niet bij kan (Kadaster, Kvk). Toch valt er wel iets voor te zeggen: als je vindt dat gegevens zoveel mogelijk openbaar moeten zijn, dan is het niet verkeerd dat burgers hetzelfde dataportaal gebruiken als ambtenaren.

Mocht de gemeente aanleiding zien om data.amsterdam.nl nog eens tegen het licht te houden, dan heb ik een bescheiden suggestie: publiceer de dataverzoeken die worden ingediend, en wat ermee gebeurt. Net als het Rijk.

Wie fietst er over de Dafne Schippersbrug

Als het goed is gaat maandag de Dafne Schippers fietsbrug in Utrecht weer open, na een korte onderhoudsbeurt. Ik heb een speciale vand met deze brug: hij opende op mijn eerste werkdag in Leidsche Rijn en sindsdien ligt hij op m’n favoriete route.

Wie gebruikt deze brug nog meer? Met de gebruikelijke slag om de arm kunnen gegevens van de Fietstelweek een beeld geven. De grafieken hieronder laten per rijrichting zien hoe laat fietsers de bruggen over het Amsterdam-Rijnkanaal gebruiken.

’s Ochtends is er een piek in het aantal fietsers dat van Leidsche Rijn (west) naar centrum (oost) fietst; rond 5 uur ’s middags een piek in de andere richting. Waarschijnlijk zijn de bruggen populair bij forensen uit Leidsche Rijn. Dat komt niet echt als een verrassing: als je tijdens de ochtendspits naar Leidsche Rijn fietst dan passeer je enorme aantallen fietsers die in tegengestelde richting fietsen.

Op de kaart hieronder zie je de routes van fietsers die de bruggen gebruiken. Van boven naar beneden gaat het om de Gele Brug (Hogeweidebrug), de Dafne Schippersbrug en de De Meernbrug.

Veel fietsers lijken de bruggen te gebruiken om naar een lokatie in de buurt van Utrecht CS te gaan. Gebruikers van de De Meernbrug en de Dafne Schippersbrug kiezen voor prettige routes die samenkomen bij de Leidseweg. Gebruikers van de Gele Brug gebruiken vaak de niet zo prettige route langs de Vleutenseweg of de iets betere route langs het spoor.

Uit onderzoek blijkt dat fietsers niet altijd voor de kortste route kiezen; de kwaliteit van de fietspaden speelt ook een rol.

Maar de kaart suggereert dat veel fietsers voor de kortste route kiezen, ook al is er een prettiger alternatief. Zo lijken weinig fietsers uit het noordelijke deel van Leidsche Rijn gebruik te maken van de Dafne Schippersbrug of van de route langs de Keulsekade (met die laatste route bespaar je jezelf lange wachttijden bij stoplichten).

Zie ook deze analyse van DUIC, die laat zien dat de brug niet alleen populair is bij fietsers maar ook bij hardlopers - terecht gezien de naam van de brug.

Tags: 

Airbnb-vrije wijken

Afgelopen week heeft Sofyan Mbarki (PvdA) een motie ingediend om vakantieverhuur te verbieden in Amsterdamse wijken als de Haarlemmerbuurt, de Kinkerbuurt en de Wallen. Een concentratie van vakantieverhuur zorgt voor stijgende huizenprijzen, afnemende sociale cohesie, toenemende druk op de woningmarkt en ongelijkheid, aldus Mbarki. De motie krijgt steun van een ruime meerderheid van de raad.

Het stadsbestuur wil de motie uitvoeren, al wil wethouder Laurens Ivens (SP) wel nog naar de juridische kant kijken. Hij ziet de wijken die Mbarki noemt als geschikte kandidaten voor een verbod op vakantieverhuur, maar sluit niet uit dat andere wijken gekozen zullen worden.

Welke wijken zouden in aanmerking komen? Je zou kunnen kijken naar de Airbnb-dichtheid, zoals die te zien is op de kaart hieronder (voor slagen om de arm zie Method in de Engelstalige versie van dit artikel).

Het zal niet verbazen dat wijken met een hoge Airbnb-dichtheid overlappen met de gebieden waar veel klachten zijn over vakantieverhuur: Centrum-West, Centrum-Oost, Westerpark, Oud-West/De Baarsjes en De Pijp/Rivierenbuurt (bron).

Airbnb claimt regelmatig dat het bijdraagt aan toerismespreiding omdat een groot deel van het aanbod buiten het centrum ligt. De kaart suggereert echter dat Airbnb sterk geconcentreerd is in wijken als de Wallen, de Jordaan, de Pijp en de Kinkerbuurt. Een deel van die wijken ligt buiten het centrum, maar even goed lijkt er eerder sprake van concentratie dan van spreiding.

Deze wijken lijken geschikte kandidaten voor een verbod op vakantieverhuur, maar wellicht wil Ivens ook anticiperen op toekomstige ontwikkelingen. Er zijn verschillende wijken waar de Airbnb-dichtheid nu nog relatief laag is, maar waar Airbnb de afgelopen drie jaar is verdubbeld of zelfs bijna verdriedubbeld: de Transvaalbuurt, Hoofdweg e.o., de Van Galenbuurt en de Westindische Buurt.

UPDATE - Er is terecht op gewezen dat Airbnb-dichtheid voor een deel de adressendichtheid weerspiegelt. Een alternatieve maatstaf zou zijn om Airbnb te relateren aan het aantal adressen of inwoners. Dit zou echter hoge waardes opleveren voor sommige gebieden met een lage bevolkingsdichtheid, waar vakantieverhuur minder als probleem ervaren lijkt te worden dan in sommige dichtbevolkte gebieden.

Zie ook:

  • Werkt toerismespreiding? Een analyse van Lonely Planetkaarten
  • De afspraak tussen Amsterdam en Airbnb: een verkennende analyse met open data

Na de kiezersopstand: Samenwerking in de Amsterdamse gemeenteraad

De verkiezing van 21 maart liep uit op een kiezersopstand. Vier nieuwe partijen werden in de raad gekozen, vooral dankzij kiezers in de minder rijke buurten aan de rand van de stad. Inmiddels zijn we een half jaar verder. Hoe verloopt de samenwerking tussen de gevestigde en de nieuwe partijen?

Interessante vraag, maar laten we eerst kijken naar de samenwerking in de vorige raad. Er was een linkse meerderheid in de raad, maar het college was relatief rechts (D66, SP en VVD). Er was een effectieve oppositie, waarbij GroenLinks en PvdA regelmatig samenwerkten bij het indienen van moties en amendementen.

De grafiek hieronder toont samenwerking in de huidige raad. Het samenwerkingspatroon is flink veranderd.

De grafiek suggereert dat er drie clusters zijn. Eén bestaat uit de coalitiepartijen GroenLinks, D66, PvdA, en SP. Het tweede cluster bestaat uit de rechtse / conservative partijen VVD, CDA, FvD en PvdO. En het derde bestaat uit DENK, BIJ1 en ChristenUnie. De Partij voor de Dieren lijkt een relatieve buitenstaander, althans op basis van deze maatstaf.

Oppositie

Lukt het de oppositiepartijen ondanks hun onderlinge verdeeldheid om invloed uit te oefenen? Een interessante graadmeter is of het lukt om voorstellen aangenomen te krijgen waar tenminste één coalitiepartij tegen is. Dat is tot nog toe twee keer gelukt.

Het eerste geval was een motie van Diederik Boomsma (CDA) die vroeg om parkeervergunningen voor mensen die een eigen garage hebben, maar die hem inmiddels hebben verbouwd. Van de coalitiepartijen stemde GroenLinks tegen: «Het blijft een feit dat je welbewust ervoor hebt gekozen een andere functie in de garage uit te oefenen en daarmee wentel je je parkeerbehoefte op de straat af.»

Het tweede was een motie van Sylvana Simons (BIJ1) waarin het college wordt gevraagd om leraren te steunen in hun acties voor een eerlijke beloning. De PvdA stemde tegen, met als argument dat de wethouder zich al had uitgesproken.

Thema’s

Om een beeld te krijgen van de prioriteiten van de nieuwe partijen, hieronder enkele voorbeelden van onderwerpen waarover hun fractievoorzitters voorstellen hebben gedaan:

Mourad Taimounti (DENK): parkeren, bestrijden racisme, jongeren.
Annabel Nanninga (Forum voor Democratie): sluiten moskee, vrijheid van meningsuiting.
Don Ceder (ChristenUnie): schulden en armoede.
Sylvana Simons (BIJ1): vluchtelingen, transgenderzorg, lerarensalarissen.

De moties zijn hier te vinden, en hier is een Pythonscript om ze te verwerken.

Tags: 

Druk bij de inspraakmicrofoon

Steeds meer mensen komen inspreken bij de gemeenteraad, schrijft Parooljournalist Michiel Couzy. Mooi voor de democratie, maar het kost wel veel tijd. Recent waren er commissievergaderingen met ruim dertig en zelfs 45 insprekers. De gemeenteraad gaat zich buigen over de vraag hoe het verder moet.

Couzy heeft een interessante verklaring voor de toename. Het vorige stadsbestuur (lees: VVD, SP en vooral D66) heeft de stadsdelen min of meer de nek omgedraaid. «Het gemeentebestuur en de raad hebben de macht naar zich toegetrokken. En dan krijgen ze de insprekers er gratis bij.»

Valt de analyse van Couzy kwantitatief te onderbouwen? De grafiek hierboven is het resultaat van een snelle check, met een slag om de arm. Het aandeel tijd voor insprekers varieert, maar recent lijkt er inderdaad sprake van een toename. Of die ontwikkeling is gestart na de ontmanteling van de stadsdelen (maart 2018) of misschien al iets eerder, hangt er een beetje vanaf hoe je de grafiek interpreteert.

De slag om de arm heeft vooral te maken met de kwaliteit van de data (zie hieronder). Verder zijn er nog geen verslagen beschikbaar van de recente commissievergaderingen waar Couzy naar verwijst; wellicht dat het percentage voor Q3 nog verder oploopt. Misschien kom ik hier nog een keer op terug.

Organisaties die zich bij de gemeenteraad melden zijn onder meer ouderenorganisaties, de Onderwijs Consumenten Organisatie, vakbond FNV, de Fietsersbond en ondernemersvereniging ORAM. FNV’ers vroegen onder meer aandacht voor de duizenden werknemers bij de gemeente met een onzeker contract; thuiszorgers die niet rond kunnen komen zonder een tweede baan; het tekort aan atelierruimtes en de veiligheidsrisico’s op Schiphol door de werkdruk bij het grondpersoneel en de beveiligers.

Methode

Eerder heb ik beschreven hoe ik verslagen van raadsvergaderingen heb gedownload en geanalyseerd. Destijds concludeerde ik dat oudere gegevens minder betrouwbaar zijn. Ik heb daarom alleen materiaal vanaf de vorige raadsperiode gebruikt.

Het belangrijkste verschil met de huidige analyse is dat ik destijds geïnteresseerd was in wat er is gezegd door raadsleden, en nu juist niet. Een grove manier om raadsleden eruit te filteren is door te kijken of achter hun naam tussen haakjes een partij vermeld staat. Er komen echter ook diverse niet-raadsleden aan het woord die geen inspreker zijn (ambtenaren, de korpschef, etcetera). Die heb er ik met behulp van steekwoorden zo goed mogelijk uitgefilterd, maar dit zal niet voor honderd procent zijn gelukt.

Verder zitten er fouten in de verslagen. In dit verslag worden bijvoorbeeld teksten van wethouder Kukenheim toegeschreven aan een inspreker. Ik heb de indruk dat dit soort fouten vooral in 2014 voorkomen, maar dat weet ik niet zeker.

Tags: 

Pages