English

Hoofdrolspelers in de Twitterdiscussie over de FNV-voorzitter

Nederlands - Ik heb de hoofdrolspelers in de twitterdiscussie over de verkiezing van de nieuwe FNV-voorzitter in beeld gebracht. Omdat de grafiek niet in deze kolom past, heb ik er een aparte pagina voor gemaakt. Werkt het best met Chrome.

English - I’ve visualised the key players in the debate on Twitter on the election of the new president of the Dutch trade union confederation FNV. Since it doesn’t fit in this column, I’ve created a separate page. Best viewed in Chrome.

Appnet – better than Twitter?

About a year ago, someone suggested Twitter should charge its users $1 per month:

What if somehow the $1 per month could ensure a certain quality of service, additional features, and a minimum of invasive ads? It might work. Users would be happier, and the company would be more profitable and able to invest in its products. Having transparency – knowing that the $1 per month wasn't wasted on excessive bonuses, private jets, and sushi flown in from Japan – would be essential.

App.net, a service launched in July, seems to be doing just that. OK, its paid version costs a bit more than $1 per month. On the other hand, it doesn’t have ‘a minimum of invasive ads’, but simply no ads. Further, it’s not just a Twitter clone. Basically, it’s a place where you store your photos, documents and other content and choose which applications can interact with them – instead of letting services like Twitter or Facebook control your data.

I like the idea. There’s just one minor problem: nobody I know seems to be on App.net. On the other hand, if we all wait for other people to join first, nothing will happen. So I’ve created an account. Let’s see what happens.

It should be possible to try out App.net for free (with a few limitations). I used an invite from Lifehacker which isn’t valid anymore, but it probably shouldn’t be too difficult to find people offering free invites. For example, this link still seems to work.

Can I get control over my smartphone data

Update 15 January 2014 - Perhaps I can, apparently. Blackphone promises to give users control over their data.

The new Facebook phone will make it easier to collect data:

It’s going to know where you are, who you’re talking to and when, even what apps you’re running. All of which is great for Facebook, because ultimately Facebook wants to know every little thing it can about you so it can get you to click on some ads. (Wired)

Of course, this is not radically different from the way in which smartphones are already being used to collect information about their users. If you don’t want to be tracked, don’t use a smartphone. Also, don’t pay electronically (or supermarkets will know if you’re pregnant) and stay clear from social media.

At least, that used to be sensible advice – but not anymore. Whether you have a smartphone or not: everybody will be tracked.

In a world full of surveillance cameras, cameras on smartphones (and soon on the Google Glass) and drones equiped with cameras, microphones and other sensors that can observe you even in your private home, it’s impossible to escape being observed. Voice, speech and face recognition software will recognize you (for example, in stores). And data companies like Rapleaf will happily buy, merge and analyse such data to create an ever more detailed profile of you.

Even though this only underlines the futility of clinging to privacy, it would still be nice if there were a smartphone that would give you more control over your data.

Two initiatives may offer some hope. New operating systems for smartphones are introduced, including one from Mozilla, the ‘most trusted internet company for privacy’. And a Dutch company, FairPhone, is developing a smartphone ‘designed and produced with minimal harm to people and planet’. I emailed both to ask whether they will give users more control over their data.

I got a response from FairPhone – in fact, they were quite helpful. Don’t expect radical changes: the operating system will still determine what apps run on the phone and what kind of data they will be able to collect (e.g. location, addresses, websites visited) – with or without the user’s consent. In that respect, little changes. Still, FairPhone will give you a bit more control over your phone by allowing you to install an alternative operating system (e.g., Mozilla’s Firefox or, when available, Ubuntu). Also, they consider developing an app that explains to users what happens with their data.

Bicycling Science

A recent article discusses fifteen ways to cycle faster, so as to stay ahead of the e-bikes (via AmsterdamFietst). Some of the information is from a book called Bicycling Science. I had never heard of that book, but apparently it’s a classic which - among many other things - lists ‘some prescriptions for increasing speed at medium- or high-power levels’. These will not come as a big surprise: A combination of tight clothes, good body position and an ‘aerodynamically clean’ bicycle can reduce drag by 50% or more. Through training, a ‘basically fit rider’ can increase power by up to 30%. And of course, cyclists should properly inflate their tires. Reducing bicycle or body weight doesn’t seem to help much, at least not for cycling on a flat surface.

Bicycling Science is a technical book, but occasionally the cycling enthusiast gains the upper hand. For example, in a discussion of slope resistance, this observation pops up:

The author remembers riding up a hill with a maximum slope of 1 in 3.5 (grade of 30%), possibly Porlock Hill in Devon, United Kingdom, on a three-speed heavy bike (i.e., one having a low gear of around 36’’).

Much of the information in the book is too technical for me. Nevertheless, it’s fun to page through, if only for the intriguing graphs and for quotes like this:

Human observers are notoriously suggestible. When told that a given bicycle is special for some reason (carbon forks, selected by a world champion, designed for hard cornering), they easily convince themselves that it is.

And last but not least, the book has a great cover (designed by one Derek George).

Eerbetoon aan de opstandige fietser

Nooit geweten dat fietskoeriers met fixies en blikjes Grolsch jaarlijks op 4 mei een alternatieve herdenking houden, als eerbetoon aan hun voorgangers die actief waren tijdens de bezetting. Pete Jordan schrijft erover in zijn boek De Fietsrepubliek. De herdenking vindt plaats bij een klein monument bij de Martelaarsgracht, waarop staat:

Op deze plek werd op 4 mei 1945 de laatste koerierster uit het verzet, Annick van Hardeveld, door de Duitse bezetter vermoord. Zij was 21 jaar oud. Dit teken is een eerbewijs aan allen die streden tegen onrecht en onderdrukking.

De tekst doet denken aan een passage in het vorige boek van Pete Jordan, Dishwasher. In dat boek ging hij op zoek naar de geschiedenis van de bordenwassers. Hij ontdekte dat radicale bordenwassers een voortrekkersrol hebben gespeeld in de Amerikaanse vakbeweging. Als eerbetoon hing hij op verschillende historische locaties vellen papier op met teksten als:

Op deze plek gooide in 1934 bordenwasser Ramon Bolasques de ruiten in van het Waldorf-Astoria tijdens een staking van de bond van culinaire arbeiders.

En:

Op deze plek streden in maart 1972 vijftien bordenwassers voor werknemersrechten door middel van een succesvolle wilde staking. En ík ben ze daar in elk geval dankbaar voor.

De Fietsrepubliek is een eerbetoon aan de Amsterdamse fietser. Van de ‘bezeten rijstijl’ van de fietsjongens die in de jaren dertig bestellingen afleverden voor winkels en wasserettes, tot de organisaties die hebben gestreden voor ons recht om onder het Rijksmuseum door te fietsen. Jordan schrijft over de anarchistische reputatie van fietsers en hoe de autoriteiten keer op keer probeerden om ze te disciplineren; over de fietsende vorsten Wilhelmina en Juliana; de antifietsmaatregelen van de Duitse bezetter; de strijd voor een fietsvriendelijke stad en de geschiedenis van de fietsendiefstal.

Misschien geen onbekende onderwerpen, maar Jordan komt met verassende details en nieuwe inzichten. Zo had ik geen idee dat Wilhelmina – nog net minderjarig – naar de Raad van State is gestapt omdat ze van haar moeder Emma niet mocht fietsen. Of dat het van het einde van de jaren vijftig tot halverwege de jaren zeventig ‘usance’ was bij confrontaties tussen jongeren en de politie om de doppen van fietsbellen af te schroeven en naar de politie te gooien (tip: lees ook de voetnoten in het boek).

Eén van de onderwerpen waar Jordan zijn tanden in heeft gezet is het witte fietsenplan uit 1965. Provo’s wilden duizenden fietsen in de stad zetten die iedereen gratis mocht gebruiken. Toen de eerste witte fietsen door de politie in beslag waren genomen, legden provo’s bloemen neer en verfden ze een fiets wit bij het standbeeld van anarchist Ferdinand Domela Nieuwenhuis bij het Westerpark.

Er hebben hoogstens enkele tientallen witte fietsen in Amsterdam rondgereden, maar in de internationale pers groeide het project uit tot mythische proporties. Volgens sommigen was het witte fietsenplan een fantastische mislukking, volgens anderen juist een groot succes. De succesverhalen werden als legitimatie gebruikt voor talloze imitaties: gele fietsen in Portland, Oregon; paarse fietsen in Spokane, Washington; rode fietsen in Madison, Wisconsin; blauwe fietsen in Victoria, British Columbia; groene fietsen in Tampa, Florida en roze fietsen in Olympia, Washington.

De Fietsrepubliek staat vol met dit soort verhalen. Iedereen die ook maar iets heeft met fietsen of Amsterdam moet dit boek lezen.

Dit artikel verscheen eerder op Amsterdam Centraal.

Pages