champagne anarchist | armchair activist

Data

Amsterdam houses on the Chinese market

In the Guardian, London mayor Sadiq Khan has announced the launch of an investigation into the effect of foreign investment on the London housing market. In Amsterdam, concerns have been voiced over super rich Russians and Chinese buying up property, although this phenomenon is probably in its infancy compared to London. Newspaper het Parool reported that 15 expensive houses have been sold to rich Chinese and Russians in 2014 and identified a canal house, asking price 6.7 million euros, that had been sold to an ‘international investor’.[1]

The Guardian article mentions Juwai.com, «a website that aims to pair Chinese investors with property developers overseas». If Amsterdam property is offered for sale to Chinese buyers, it might be listed there, although houses may also be sold through less transparent channels.

It turns out the site currently contains some thirty Amsterdam houses, offered for sale by Christie’s, Sotheby’s and other agents. The median asking price is about 1.6 million euros, with a maximum of 7.9 million euros. Unsurprisingly, they tend to be located in the posh areas of town: Canal Belt, Vondelpark, Zuidas. Incidentally, the website also contains quite a few houses in affluent villages like Aerdenhout.

Juwai has published lists of most-viewed cities. In Q4 2015 Amsterdam was the 4th most popular European city among Chinese prospective buyers. In Q1 2016 it dropped to position 8, which suggests the ranking is rather volatile.

Mind you, I have no problem per se with Chinese or Russians buying Amsterdam houses. I do think it’s a problem when rich people - be they Dutch or foreign - use houses as an investment object and drive up housing prices. But this is part of a broader problem, to do with issues like wealth inequality and the social housing sell-off.

While the scale of speculation and unoccupied houses isn’t anywhere near what’s happening in London, the Amsterdam city government warns that «it cannot be ruled out that such developments will also take place in Amsterdam.» But as De Groene argued, that doesn’t depend on Chinese and Russians buying up canal houses, but on what we’re willing to do about our housing market.

Method

A practical issue I ran into was how to search a website in Chinese. In a variation on a trick I learned from Henk van Ess, I used Google Translate to look up the Simplified Chinese translation of ‘Amsterdam’. Then I searched for 阿姆斯特丹 site:juwai.com. One of the first search results was the page NLproperty, which, as you’d expect, lists property in the Netherlands. From there it was easy to find the property in Amsterdam.


  1. Parool. According to city government data (pdf), 6 houses were sold to foreigners at a price above 1 million euros in 2014, which suggests the sources quoted by het Parool have a lower threshold for expensive housing.  ↩

Ontdek belastingparadijs Amsterdam

In 2012 heb ik de geografische ontwikkeling van de Amsterdamse trustkantoren in kaart gebracht. Sinds 2006 waren er veel van naam veranderd of verhuisd, waardoor vier belangrijke concentraties overbleven: Zuidoost, Prins Bernhardplein, Zuidas en Naritaweg.

Onlangs ontdekte ik een nieuwe kaart (pdf) van belastingparadijs Amsterdam. Afgaand op deze kaart lijkt de geografie van de belastingontwijking sinds 2012 niet meer ingrijpend te zijn veranderd. De kaart is online gezet door Action Aid ter gelegenheid van hun AMSTERDAM TAX TOUR - THE BIKE EDITION, aanstaande vrijdag 9 september. Klinkt leuk en ik had graag meegefietst, maar helaas valt dit samen met een eerdere afspraak.

Overigens heeft Wired een wereldkaart over belastingontwijking gemaakt, waar Amsterdam ook op staat.

Exploring tax haven Amsterdam

In 2012, I mapped the geographical evolution of Amsterdam’s trust offices. Since 2006, many had changed their name or moved to a different location, resulting in four major concentrations: Zuidoost, Prins Bernhardplein, Zuidas and Naritaweg.

The other day I ran into a new map (pdf) of tax haven Amsterdam. Judging by this map, Amsterdam’s tax avoidance geography hasn’t changed much since 2012. The map was posted online by Action Aid on occasion of their AMSTERDAM TAX TOUR - THE BIKE EDITION. Sounds like fun and I would’ve have loved to cycle along, but unfortunately it coincides with a previous appointment.

Incidentally, Wired did a global tax avoidance map, which also features Amsterdam.

In 1960 hadden 29 Kamerleden een vakbondsachtergrond. Nu nog negen

Na de oorlog had bijna één op de vijf Tweede Kamerleden een vakbondsachtergrond (tot 1956 had de Tweede Kamer 100 leden), maar dat is inmiddels ingrijpend veranderd. In 1960 waren er 29 Kamerleden met een vakbondsachtergrond; momenteel zijn er nog maar negen.1 De grootste daling vond plaats tussen 1960 en 1980.

De positie van werkenden is er sinds 1980 niet beter op geworden - mede als gevolg van overheidsbeleid.2 Het aantal mensen met onzeker werk neemt toe, het sociale vangnet is gedeeltelijk afgebroken en werkenden krijgen een steeds kleiner deel van de opbrengst van hun arbeid. Deregulering en privatiseringen leiden in veel sectoren tot felle concurrentie die wordt uitgevochten ten koste van werkenden. Bezuinigingen ondermijnen de kwaliteit van publieke diensten en hebben veel banen gekost.

De kerntaak van vakbonden is om werknemers te helpen zich te organiseren, zodat ze niet machteloos staan tegenover hun werkgever. Maar de politiek bepaalt voor een belangrijk deel de spelregels op de arbeidsmarkt. Vakbonden mogen zich daarom best wat assertiever met de politiek bezighouden - bijvoorbeeld door hun achterban te mobiliseren om te gaan stemmen bij verkiezingen. Ook is het belangrijk om kaderleden op te leiden voor leidende posities in de bond en in de politiek.

Methode

Voor uitleg hoe de gegevens zijn verzameld en geanalyseerd, zie de Engelstalige versie van dit artikel.

Aanvulling: gekozen kandidaten

Al met al zijn er 11 vakbondsmensen in de Kamer gekomen.

Corrie van Brenk (50PLUS)
Gijs van Dijk (PvdA)
Cem Laçin (SP)
Lilian Marijnissen (SP)
Pieter Omtzigt (CDA)
Zihni Özdil (GroenLinks)
Nevin Özütok (GroenLinks)
Michel Rog (CDA)
Linda Voortman (GroenLinks)
Lisa Westerveld (GroenLinks)
Dennis Wiersma (VVD)

Aanvulling: Kandidatenlijsten 2017

Concept-kandidatenlijst PvdA

5. Gijs van Dijk. Vice-voorzitter FNV.
9. William Moorlag. Voormalig vakbondsbestuurder bij de FNV.
11. John Kerstens. Tweede Kamerlid en voormalig voorzitter van FNV Bouw.
15. Richard Moti. Vakbondsbestuurder bij de FNV.
32. Mei Li Vos. Voormalig voorzitter Alternatief voor Vakbond.
43. Erik Pentenga. Vakbondsbestuurder Flex bij de FNV.

De hele lijst

Concept-kandidatenlijst GroenLinks

4. Linda Voortman. Oud-bestuurder FNV Bondgenoten, was actief in de schoonmakerscampagne.
7. Zihni Özdil. Bestuurslid Nederlandse Vereniging van Journalisten.
11. Nevin Özütok. Oud-bestuurder FNV Bondgenoten.
13. Lisa Westerveld. Persvoorlichter en lobbyist bij de Algemene Onderwijsbond.
24. Arno Bonte. Is woordvoerder geweest bij ABVAKABO FNV.
De hele lijst

Concept-kandidatenlijst 50PLUS

4. Corrie van Brenk. Sectorhoofd FNV Zorg en Welzijn en voormalig voorzitter van ABVAKABO FNV.
De hele lijst

Concept-kandidatenlijst VVD

11. Dennis Wiersma. Oud-voorzitter FNV Jong.
De hele lijst

Concept-kandidatenlijst SP

3. Lilian Marijnissen. Gaf tot voor kort leiding aan de organising-campagnes van de FNV.
10. Cem Lacin. Vakbondsbestuurder FNV.
22. Ron Meyer. Voormalig vakbondsbestuurder FNV, onder meer bekend van de schoonmakerscampagne.
De hele lijst

Concept-kandidatenlijst CDA

4. Pieter Omtzigt (actief geweest bij jongerenorganisatie CNV).
14. Michel Rog (was bestuurder bij de Unie en voorzitter van CNV Onderwijs).
19. Evert-Jan Slootweg (had verschillende functies bij het CNV).
De hele lijst.


  1. In sommige Europese landen wordt de relatie tussen politiek en vakbeweging vooral gezien als een zaak van de sociaal-democratische partijen. In Nederland zijn er daarnaast veel christen-democratische Kamerleden met een vakbondsachtergrond. Hun aantal laat een vergelijkbare ontwikkeling zien als de sociaal-democratische Kamerleden met een vakbondsachtergrond. De huidige Kamerleden met een vakbondsachtergrond zijn Harm Brouwer (PvdA, FNV), Sjoera Dikkers (PvdA, CNV), Fatma Koser Kaya (D66, FNV), John Kerstens (PvdA, FNV) Jesse Klaver (GroenLinks, CNV), Pieter Omtzigt (CDA, CNV), Michel Rog (CDA, CNV), Paul Ulenbelt (SP, FNV / NVV) en Linda Voortman (GroenLinks, FNV). Update december 2016: In dit overzicht ontbreekt Mei Li Vos, voormalig voorzitter Alternatief voor Vakbond (een organisatie waarover uiteenlopend wordt gedacht maar die zichzelf omschrijft als vakbond).

  2. Daarmee beweer ik niet dat het overheidsbeleid een rechtstreeks gevolg is van de achtergrond van Kamerleden - waarschijnlijk is de relatie complexer.

In 1960, 29 Dutch MPs had a trade union background. Today, nine

After the Second World War, almost one in five members of the Dutch Lower House had a trade union background (in 1956, the Lower House expanded from 100 to 150 members). Then change set in. In 1960 there were 29 MPs with a trade union background; today nine.1 The largest decline was between 1960 and 1980.

The position of workers hasn’t gotten any better since 1980 - partly as a result of government policies.2 More workers have precarious jobs, the social safety net has been reduced and workers receive an ever smaller share of the proceeds of their labour. In many sectors, deregulation and privatisations have produced cut-throat competition, at the expense of workers. Austerity has deteriorated the quality of public services and destroyed jobs.

The key task of unions is to help workers organise so they’re not powerless vis-a-vis their employers. But in many ways, politicians set the rules that govern the labour market. Therefore, Dutch unions should probably engage more actively in politics - for example by mobilising their members to vote in elections. Further, it’s important to train union members for leading positions within the union and in politics.

Method

The analysis is based on the resumes of post-WWII members of the Lower House published on Parlement.com. I counted occurances of the following union federation names: 'FNV', 'CNV', 'NKV', 'NVV', 'EVC', 'RKWV', 'KAB'.

Some notes:

  • I didn’t count mentions of unions affiliated to these federations - that would hardly be feasible given given how many there are and the changes that have occured over time;
  • I manually excluded a number of cases where names of union federations occured in resumes. Reasons include: the reference was to an organisation with a name that is identical to one of the union federations’ names; someone merely sat on a joint committee of a political party and a trade union; etcetera;
  • I did not include the small unions / union federations that represent high-educated professionals, but including them would have had a negligeable effect on the outcome.

I recorded the start and end date for each period any of these persons was a member of the Lower House. Then I defined periods using all those dates as partitions (I ended up with over a thousand periods). For each period, I checked how many people with a union background were members of the Lower House during that period.


  1. In some European countries, the relation between politics and the union movement is dominated by the social-democrat party. In the Netherlands, there are also many christian-democrat MPs with a union background. Their number shows a similar development as the number of social-democrat MPs with a union background. The current MPs with a union background are Harm Brouwer (PvdA, FNV), Sjoera Dikkers (PvdA, CNV), Fatma Koser Kaya (D66, FNV), John Kerstens (PvdA, FNV) Jesse Klaver (GroenLinks, CNV), Pieter Omtzigt (CDA, CNV), Michel Rog (CDA, CNV), Paul Ulenbelt (SP, FNV / NVV) and Linda Voortman (GroenLinks, FNV).

  2. That’s not to say that the background of MPs directly influenced government policy - the relationship may well be more complex.

Pages