D3.js

Tweeting #oxi

The responses of European leaders to the outcome of last Sunday’s referendum in Greece were pretty unanimous. Germany’s vice-chancellor Sigmar Gabriel (a social-democrat) said Tsipras had torn down the bridges between Greece and the rest of Europe. Spanish PM Mariano Rajoy said Greece must follow Europe’s rules. And Dutch PM Mark Rutte somewhat pedantically said he was «really angry» about the referendum and that the Greeks better not come up with a «lame story» (flutverhaal).

For a different perspective, I turned to Twitter. The hashtag #oxi, associated with a ‘no’ vote in the referendum, has become a bit of a symbol of opposition to EU-imposed austerity. I collected some 110,000 tweets containing #oxi (and not #nai) from around last Sunday. The #oxi tweets that are geotagged are shown on the map. It appears that quite a few tweets came from Spain and Italy, but also from the UK and Ireland, and - who’d have thought - the Netherlands (one wonders if bar de Druif in Amsterdam is an #oxi stronghold). In Spain, #oxi territory seems to overlap with areas where progressive party Podemos won in the mayoral elections earlier this year.

Note that only a small proportion of tweets are geotagged, so one shouldn’t rush to conclusions based just on the map. An alternative approach is to look at the language of tweets.

To interpret these findings properly one should take various factors into account, including the number of people who speak a language and how many are on Twitter. But whichever way you look at it, the number of Spanish-language #oxi tweets is impressive. There may well be a connection with the popularity of Podemos.

To get an idea of the contents of the #oxi-tweets I looked up the most-favourited tweets in some of the key languages. A few examples:

The joy of losing fear. Long live Greece! (es)

Today I’m going to eat a Greek tortilla. And what’s that? The same as the Spanish one, but with more huevos [eggs / balls]. (es)

Threats. Blackmail. Fear. Propaganda. The courageous Greek people defied it all. But now they desperately need our help. (en)

Tonight I feel truly European. As if Greece had voted for me against the technocrats and austerity. (fr)

A small, proud nation can change Europe. We should help them (it)

What if we take #oxi as an opportunity to rigorously curtail the world of banks, speculators and finance across the EU? (de)

Method

I searched the Twitter api for tweets using the search terms #oxi and #nai. I analysed tweets containing either #oxi or #nai (not both). Some have argued that ochi would be more appropriate than oxi; in French sometimes oki is used and of course the Greeks have their own alphabet. That said, #oxi appears to be a pretty universal symbol for a no vote in the Greek referendum and for opposition to austerity.

The number of #nai tweets was very small (less than two thousand). Locations of tweets were derived from the location data provided by the Twitter api. As indicated, only a small number of tweets contain this information; further, there may be cultural differences in the extend to which people allow their device to send location data with their tweets. Twitter also provides language data which appears to be pretty accurate (although they occasionally mistake Catalan for French). Note that language data cannot be simply linked to countries: for example, quite a few tweets in Dutch will be from Belgium while on the other hand, Dutch twitterers frequently tweet in English.

I used Python to collect and process the data, R for analysis and d3.js and Leaflet for visualisation.

Bubbels van ongelijkheid in Amsterdam

Amsterdam bruist, schreef columnist Kees Kraaijeveld onlangs in Vrij Nederland (via), maar het is een ‘harde meritocratische mannenwereld’ en ‘het bruisende leven blaast bubbels van ongelijkheid’. De middenklasse krimpt, terwijl het aandeel grootverdieners groeit. «De grote vragen zijn hierbij: willen we dit? En, zo nee, wat doen we er dan aan?»

Het is een open deur, maar de sociale woningbouw speelt natuurlijk een rol. Betaalbare huurwoningen van goede kwaliteit vormden altijd de ruggegraat van de Nederlandse volkshuisvesting. Ze hebben eraan bijgedragen dat de sociale ongelijkheid in Amsterdam veel minder groot is dan in grote steden in andere landen.

Inmiddels is hier flink het mes in gezet, onder meer door huurverhogingen en door sloop en verkoop van corporatiewoningen. In Amsterdam zijn tienduizenden betaalbare huurwoningen verdwenen. De grafiek hierboven laat het resultaat zien. De afgelopen jaren bewoog Amsterdam consequent naar rechtsboven: meer dure woningen en meer hoge inkomens (alleen in 2011 was er een dipje, wellicht te maken met de late reactie van de Nederlandse woningmarkt op de economische crisis).

Bubbles of inequality in Amsterdam

Amsterdam is booming, columnist Kees Kraaijeveld recently wrote, but it’s a ’tough meritocratic men’s world’ and ‘the booming life blows bubbles of inequality’. The middle class is shrinking and the share of high incomes is rising. «The big questions are: do we want this? And, if we don’t: what are we going to do about it?»

At the risk of stating the obvious: social housing obviously plays a role. Affordable, good-quality rental homes have always been the backbone of the Dutch housing stock. They contributed to the fact that social inequality in Amsterdam isn’t nearly as large as in many cities abroad.

In recent years, however, rents have been raised and many housing corporation-owned houses have been sold or demolished. In Amsterdam, the number of affordable rental homes has been slashed by tens of thousands. The chart above shows the results. Over the past years, Amsterdam consistently moved to the top-right: more expensive houses and more high incomes (the only exception being a dip in 2011, possibly related to the late response of the Dutch housing market to the economic crisis).

GroenLinks, «lievelingetje van journalisten»?

Media hebben veel aandacht besteed aan het vertrek van Bram van Ojik als leider van GroenLinks en aan zijn opvolger, Jesse Klaver. Bij Telegraaf-columnist Paul Jansen viel dit verkeerd (paywall):

Het onderstreept wat iedereen aan het Binnenhof allang weet: GroenLinks is een lievelingetje van journalisten.

Klopt dat? Je kan die vraag op verschillende manieren beantwoorden. Ik heb geteld hoe vaak Tweede Kamerleden worden geciteerd in artikelen op de website van de NRC. De grafiek laat de resultaten zien.

De rode stippen tonen het gemiddeld aantal vermeldingen per fractie. Het lijkt erop dat de NRC relatief veel aandacht besteedt aan partijen die een sleutelrol vervullen bij het creëren van meerderheden voor regeringsbeleid. Daarnaast is er veel aandacht voor Geert Wilders (PVV) en Henk Krol (50PLUS). GroenLinks is bij NRC-journalisten niet echt favoriet; de krant noemt vaker Kamerleden van 50PLUS, PVV en D66.

De grijze stippen laten de score zien van individuele Kamerleden. Bij de PvdA en de VVD is de ongelijkheid tussen backbenchers en mediapolitici het grootst: daar is de hoogste score 50 keer zo hoog als de mediaan. Ook bij PVV en D66 is de ongelijkheid vrij groot.

Dan nog iets anders: De NRC noemt mannelijke Kamerleden gemiddeld bijna drie keer zo vaak als hun vrouwelijke collega’s. Bij de mannelijke Kamerleden zijn er enkele met extreem hoge scores die het gemiddelde omhoogtrekken, maar zelfs als je naar de mediaan kijkt worden mannen bijna twee keer zo vaak genoemd als vrouwen. Hier heeft de NRC iets uit te leggen.

Methode

Ik heb me op de NRC gericht omdat hun website relatief makkelijk doorzoekbaar is. Zoektermen heb ik opgebouwd als "voornaam tussenvoegsel achternaam" partij. Bij dubbele achternamen gescheiden door een koppelteken heb ik het laatste deel weggelaten (bijvoorbeeld Magda Berndsen in plaats van Magda Berndsen-Jansen). Als begindatum heb ik 20 september 2012 genomen, de datum waarop de huidige Tweede Kamer werd geïnstalleerd. Bij Kamerleden die korter in de Kamer zitten heb ik een correctie toegepast. Voor de overzichtelijkheid heb ik afsplitsingen weggelaten bij de analyse per partij. De scripts zijn hier beschikbaar.

Strava tweets II: after dinner rides and Sunday morning rides

The other day I posted an article about using Strava tweets to analyse road cycling patterns. I plan to do some more analysis on this but first I wanted to take another look at the time at which tweets are posted. Below is a chart that shows the number of Strava tweets per hour of the day.

Two things stand out: on weekdays, there’s an after-dinner peak, and on Sundays, many trips are finished before lunch. The pattern suggests that people tend to tweet pretty quickly after they finish their ride. This in turn seems to suggest that post times may well be a meaningful indicator of the time at which rides take place.

Gender

I used a variant of this script to determine the gender of people who tweeted their Strava rides, based on the first name of their Twitter screen name. According to the results, 9.7% are women. This is more than the 5.5% women in the SWOV survey among Dutch road cyclists, but then again people who use Strava (and tweet about it) are probably more likely to be young and young road cyclists more likely to be women.

For women the median distance of rides is 48km; for men 54km. The difference doesn’t appear very large.

In the chart above, you can select to see data for women instead of all riders (note that the scale changes). The main difference seems to be that for women, there’s much less of an after-dinner peak on weekdays. Perhaps something to do with the fact that women are less likely to have full-time jobs. But the numbers are relatively small so perhaps one shouldn’t read too much into it.

Pages