Topics discussed in the Amsterdam city council, 2006-2018

The other day, I downloaded the reports of 205 city council meetings and 1,116 council committee meetings of the Amsterdam city council. These can be used to write a brief recent history of Amsterdam politics.

The charts below show how often certain terms were used (per 100,000 words). Data for 2006 is incomplete and of course, this applies also to 2018. Therefore, the columns for those years have a lighter colour. And note that the scale on the y-axis varies.

Information about more recent political developments can be found in this English-language voting advice application for Amsterdam.


Airbnb was launched in 2008 and it appears that the first listing in Amsterdam dates from January 2009. As of 2013, the negative impact of Airbnb on liveability and on housing prices started to become an issue. Initially, the city saw Airbnb as a partner in tackling these issues, but the relationship became increasingly distrustful. Amsterdam started to scrape the Airbnb website to gain independent data and introduced a requirement to report the use of Airbnb.


The Netherlands has a bit of an obsession with ethnic background. People born in the Netherlands may still be registered as allochtoon if one of their parents is foreign-born. Statistics Netherlands even keeps data on third generation allochtonen - people who have at least one foreign-born grandparent.

While there has never been a serious debate about these registrations; there has been debate about the use of the term allochtoon. By 2013, the city of Amsterdam decided not to use the term anymore. By then, the council itself had long all but stopped using it.


It won’t come as a surprise that the term crisis was used a lot in 2009. There was some debate about the nature of the crisis:

Mr. VERWEIJ [right-wing VVD] proposes not to speak of the credit crunch, but of the financial crisis […]
Mr. IVENS [socialist SP] says it pleases him that Mr. Verweij also wants to call the credit crunch an economic crisis. He awaits the moment it will be called a crisis of capitalism.

That didn’t really happen. Over the past years, the term credit crunch was used 223 times in the city council; economic crisis 206 times; financial crisis 59 times; climate crisis 36 times and crisis of capitalism 4 times (the list is not exhaustive).


In 2010, a national squatting ban came into force. There has been quite a bit of debate in the city council on how it should be implemented; specifically focusing on the eviction of ‘breeding places’ like Schijnheilig and squats where refugees with no alternative housing lived. Dilan Yeșilgöz (VVD) and Marijke Shahsavari (christian-democrat CDA) argued for prosecuting squatters, which Ruger Groot Wassink (GroenLinks) called using police resources for right-wing hobbies.

Open source

Over ten years ago, there was broad support in the city council for ending the contract with Microsoft and switching to open source software. Not only would Amsterdam become independent of expensive provider contracts; it would also help promote Amsterdam as a city that promotes new developments in IT.

An attempt to end the Microsoft contract as of 2008 failed. In 2009, the city started installing and Firefox. A lobbyist for Microsoft complained that the company was all but banned from the city.

But in 2010, it became clear that the project had failed. Apparently, the city’s IT department was uncooperative:

Alderman WIEBES thinks that commitment on the part of the government and civil servants is spotty. Also, one may ask whether the wishes of the city council were consistent with what city departments deemed realistic.


When Lodewijk Asscher became alderman in 2006, it had been all but decided to privatise Schiphol Airport. But Amsterdam owns 20% of the airport, and Asscher wasn’t convinced that privatising it served the city’s interests. In his book De ontsluierde stad, he describes how he was put under pressure by the political and corporate elites. Among them was Wilco Jiskoot of ABN AMRO:

Condescending little smile. Did I realise the flotation would happen no matter what? What ambitions did I have for my life after politics?

Asscher persevered and blocked the privatisation. By now, no-one seriously seems to think it’s a good idea to privatise Schiphol anymore. In fact, many parties think the city, in its role as shareholder, should become more involved in the airports policies.

After 2006, the airport continued to appear on the city council agenda. Topics discussed include safety risks, after the Turkish Airlines crash in 2009; health risks caused by ultra-fine particles and the working conditions of cleaners and security staff.


The number of snorfietsen (scooters allowed to use the bicycle path) in Amsterdam is growing steadily. Citizens sounded the alarm: in 2008 on air pollution and in 2009 because cyclists no longer felt safe on bicycle paths.

Fjodor Molenaar of GroenLinks adopted the issue. After other approaches yielded little results, he tabled a proposal to ban scooters from bicycle paths in 2012. The debate has since moved to the national parliament, which should allow Amsterdam to introduce scooter-free bicycle paths.

City districts

For some reason, it is deemed necessary to restructure Amsterdam’s administrative system every four years. In 2010, fourteen districts were merged into seven; in 2014, the districts got bestuurscommissies instead of district councils, with limited powers; and this year these will be replaced with stadsdeelcommissies with hardly any powers at all.

By 2015, it became clear that local media were losing interest in district politics. The chart above suggests their relevance is decreasing in the eyes of the city council as well.

Red light district

In 2008, Alderman Lodewijk Asscher launched the Coalitieproject 1012, named after the postcode of the Wallen (red light district). The aim was to get rid of criminal entrepreneurs, if necessary by buying their real estate. Currently, the Accounting Office is carrying out an evaluation of the programme. It appears that the number of prostitution windows has decreased. They have been replaced with bars, restaurants, shops and tourist-oriented businesses.

Information about more recent political developments can be found in this English-language voting advice application for Amsterdam.

Waarover discussieerde de Amsterdamse gemeenteraad, 2006-2018

Onlangs heb ik de verslagen gedownload van 205 raadsvergaderingen en 1.116 commissievergaderingen van de Amsterdamse gemeenteraad. Daarmee kan je een beknopte recente geschiedenis van de Amsterdamse politiek schrijven.

De grafieken hieronder laten zien hoe vaak bepaalde termen zijn gevallen (per 100.000 woorden). De gegevens voor 2006 zijn onvolledig en voor 2018 geldt dat uiteraard helemaal; daarom zijn de betreffende kolommen lichter gekleurd. En let op: de schaal op de y-as verschilt.

Informatie over recentere politieke ontwikkelingen vind je in de Stemwijzer voor Amsterdammers.


Vorig jaar sprak de gemeenteraad over de vraag of Airbnb een dikke doei verdient. Marjolein Moorman (PvdA) merkte op hoe snel dit onderwerp op de agenda van de gemeenteraad is gekomen: «In de campagne 2014 is het woord Airbnb geen één keer gevallen tijdens de debatten en nu hebben we het er zo ongeveer elke raadsvergadering over.»

Airbnb is opgericht in 2008 het het lijkt erop dat de eerste Amsterdamse advertentie in januari 2009 verscheen. Vanaf 2013 begonnen er zorgen te ontstaan over het effect van Airbnb op de leefbaarheid en de woningprijzen. Aanvankelijk zal de gemeente Airbnb als partner bij de aanpak van deze problemen, maar er ontstond steeds meer wantrouwen. De gemeente ging de website van Airbnb scrapen om niet afhankelijk te zijn van de cijfers die het bedrijf zelf levert, en heeft inmiddels ook een meldplicht ingevoerd.


Nederland heeft een merkwaardige obsessie met afkomst. Mensen die in Nederland zijn geboren worden toch als allochtoon geregistreerd als tenminste één van hun ouders in buiten Nederland is geboren. Het CBS houdt zelfs bij of misschien een van je grootouders ergens anders is geboren - dan krijg je het stempel derde generatie.

Over dit soort registraties is nooit serieus discussie gevoerd, maar wel over het woordgebruik. In 2006 stelde Manon van der Garde (PvdA) voor dat de gemeente het woord allochtoon niet meer zou gebruiken in beleidsstukken en voorlichtingsfolders. Wegens gebrek aan steun trok ze het voorstel weer in. Twee jaar later bleek uit een peiling van Nieuws uit Amsterdam dat veel raadsleden inmiddels wel van de term afwilden en in 2013 werd een nieuw voorstel van de PvdA aangenomen.

De grafiek laat zien dat de gemeenteraad inmiddels al grotendeels was opgehouden om de term te gebruiken.


Het zal geen verassing zijn dat de term crisis in 2009 vaak is gevallen. Tijdens een commissievergadering op 5 maart 2009 was er wel enige discussie over hoe de crisis genoemd moest worden:

De heer VERWEIJ [VVD] stelt voor het niet meer over de kredietcrisis te hebben maar over de financiële crisis. […]
De heer IVENS [SP] zegt dat hij blij is dat de heer Verweij de kredietcrisis ook economische crisis wil noemen. Hij wacht op het moment dat hij kapitalismecrisis genoemd zal worden.

Daar is het niet echt van gekomen. In de raad is de afgelopen jaren de term kredietcrisis 223 keer gevallen; economische crisis 206 keer; financiële crisis 59 keer; klimaatcrisis 36 keer en kapitalismecrisis 4 keer (de opsomming is niet uitputtend).


In 2010 ging het kraakverbod in. Er bleef discussie ontstaan over ontruimingen van broedplaatsen als Schijnheilig en van panden waar vluchtelingen woonden. Dilan Yeșilgöz (VVD) en Marijke Shahsavari (CDA) pleitten regelmatig om krakers te vervolgen, wat Ruger Groot Wassink (GroenLinks) weer aanmerkte als politieinzet voor rechtse hobbies.

Open source

In de Amsterdamse gemeenteraad was er ruim tien jaar geleden veel steun om het contract met Microsoft op te zeggen en voortaan gebruik te maken van open source software. Zo hoopte men zich te bevrijden van dure contracten waar je moeilijk onderuit kan. Ook moest dit Amsterdam op de kaart zetten als stad waar nieuwe ict-ontwikkelingen worden gestimuleerd.

Een poging om het contract met Microsoft per 2008 te beëindigen liep spaak. In 2009 begon de stad voorzichtig met het installeren van en Firefox. Een lobbyist van Microsoft mopperde dat het bedrijf nauwelijks nog een voet aan de grond kreeg in Amsterdam (al was men not amused toen het Parool dat publiceerde).

Maar in 2010 werd duidelijk dat het project gestrand was op een mix van ambtelijke onwil en onvermogen:

Wethouder WIEBES denkt dat de bestuurlijke en ambtelijke wil ook daarbij versnipperd is. Ook is het de vraag of de wil van de Raad overeenkwam met wat de organisatieonderdelen als realistisch achtten.


Toen Lodewijk Asscher in 2006 wethouder werd, was al min of meer besloten dat Schiphol naar de beurs gebracht zou worden. Maar Amsterdam is mede-eigenaar, en Asscher was niet overtuigd dat privatisering van de luchthaven in het belang van de stad was. In De ontsluierde stad beschrijft hij hoe hij onder druk werd gezet door kopstukken uit de politiek en het bedrijfsleven. Bijvoorbeeld door Wilco Jiskoot van ABN AMRO:

Minzaam glimlachje. Of ik wel wist dat de beursgang hoe dan ook door zou gaan. Wat mijn ambities eigenlijk waren voor na de politiek.

Asscher hield voet bij stuk en blokkeerde de privatisering. Inmiddels lijkt niemand nog serieus voorstander te zijn van een geprivatiseerd Schiphol. Sterker nog, veel partijen vinden dat de gemeente Amsterdam zich als mede-eigenaar best wat actiever mag bemoeien met het beleid van de luchthaven.

Na 2006 heeft de raad nog regelmatig gesproken over Schiphol. Bijvoorbeeld over veiligheidsrisico’s naar aanleiding van de crash van een toestel van Turkish Airlines in 2009, over de gezondheidsrisico’s van ultrafijnstof en over de werkomstandigheden van schoonmakers en beveiligers.


Het aantal snorfietsen in Amsterdam is al jarenlang flink aan het groeien. Insprekers trokken aan de bel: in 2008 Saskia de Jonge namens Milieucentrum Amsterdam (MCA) over luchtvervuiling. Vervolgens, in 2009, Govert de With van de Fietsersbond over het feit dat fietsers zich niet meer veilig voelen op het fietspad.

Het onderwerp werd opgepakt door Fjodor Molenaar (GroenLinks). Nadat andere maatregelen weinig opleverden, diende hij in 2012 een voorstel in om scooters naar de rijbaan te verplaatsen. Inmiddels heeft de discussie zich verplaatst van de gemeenteraad naar de Tweede Kamer, die het mogelijk moet maken dat Amsterdam fietspaden scootervrij maakt. Het schiet allemaal niet erg op.


Om een of andere reden schijnt het nodig te zijn om het bestuurlijk stelsel elke vier jaar op de schop te nemen. In 2010 werden veertien stadsdelen samengevoegd tot zeven; in 2014 kregen de stadsdelen bestuurscommissies met sterk ingeperkte bevoegdheden en dit jaar worden die weer vervangen door stadsdeelcommissies die alleen vrijblijvende adviezen uit mogen brengen.

In 2015 bleek dat de lokale media steeds minder aandacht besteden aan de stadsdelen. De grafiek hierboven suggereert dat ook de gemeenteraad de stadsdelen steeds minder relevant vindt.


In 2008 lanceerde Lodewijk Asscher (PvdA) het Coalitieproject 1012, genoemd naar de postcodes in het wallengebied die met 1012 beginnen. Criminele ondernemers moesten worden aangepakt, desnoods door ze uit te kopen. Momenteel is de Rekenkamer bezig met een evaluatie van het project. Een voorlopige conclusie lijkt te zijn dat het aantal raambordelen is afgenomen, terwijl daar horeca, winkels en toeristische bedrijven voor in de plaats zijn gekomen.

Informatie over recentere politieke ontwikkelingen vind je in de Stemwijzer voor Amsterdammers.

Jan Paternotte, de snelste spreker van de gemeenteraad

Ik heb de verslagen gedownload van 205 raadsvergaderingen (en 1.116 commissievergaderingen) van de Amsterdamse gemeenteraad. Daar kan je ruim 38 duizend stukjes gesproken tekst van raadsleden uit destilleren. Bij elk stukje tekst staat vermeld hoe lang de spreker aan het woord was. In principe kan je dus berekenen hoe snel raadsleden spreken.

De grafiek hieronder laat de relatie zien tussen de spreektijd en het aantal woorden, voor de huidige raadsperiode (zie Methode voor de slagen om de arm):

Er is een stevige correlatie: hoe langer sprekers aan het woord zijn, hoe meer woorden ze uitspreken (rangcorrelatie van 0.95), wat op zich niet verassend is. De doorsnee snelheid is ruim 158 woorden per minuut, maar de ene spreker is de ander niet. De rode stippen verwijzen naar teksten van Jan Paternotte, de snelste spreker van de gemeenteraad (inmiddels is hij Tweede Kamerlid geworden). Hij haalde deze raadsperiode normaal gesproken ruim 185 woorden per minuut.

Nou is het niet zo dat hij als een gek zijn tekst afraffelt. Hier is een voorbeeld (vanaf plm 59 minuten) waar Paternotte het woord voert met een voor hem karakteristieke snelheid. Ter vergelijking, het verhaal van Daniel van der Ree (vanaf plm 6:08) zit dicht bij de mediane snelheid voor alle raadsleden in de huidige raadsperiode.

Je moet voorzichtig zijn om de uitkomsten te vergelijken met cijfers uit andere bronnen, maar met die slag om de arm: Paternotte spreekt sneller dan een gemiddelde radionieuwslezer van de BBC, maar iets langzamer dan een radionieuwslezer bij de Franse RF of de Italiaanse RAI (om nog maar te zwijgen over de Spaanse RNE).

Hieronder een ranglijstje van de snelste sprekers van de raad, per periode, met tussen haakjes de mediaan voor het aantal woorden per minuut. Let wel, de verschillen zijn vrij klein. Jan Paternotte was in de vergaderingen van de huidige periode de snelste spreker, maar daaruit kan je nog niet concluderen dat hij in z’n algemeenheid een snellere spreker is dan bijvoorbeeld Sofyan Mbarki.

Raadsperiode 2014–2018
Paternotte, J.M. (186.2)
Mbarki, S. (184.6)
Poorter, M.F. (184.5)
Groen, R.J. (180.0)
Dantzig, R.H. van (180.0)
Vink, B.L. (177.4)
Kwint, J.P. (177.1)
Vroege, J.S.A. (176.8)
Roosma, F. (176.5)
Boomsma, D.T. (175.4)

Raadsperiode 2010–2014
Paternotte, Jan (176.4)
Poorter, Maarten (174.9)
Manuel, Ivar (165.0)
Goede, Marco de (162.9)
Bouwmeester, Gerolf (162.9)
Ivens, L.G.F. (162.9)
Velzen, G. van (160.2)
Roemburg, Evelien van (159.2)
Winsemius, Rik (158.4)
Evans-Knaup, Roderic (155.5)

Raadsperiode 2006–2010
Burg, E. van der (161.8)
Bergervoet, M. (161.8)
Manuel, Ivar (161.5)
Unver, Emre (160.0)
Goede, Marco de (160.0)
Geurts, B. (158.2)
Garde, M.C. van der (158.2)
Roos, D.J. (154.6)
Pligt, Maureen van der (153.3)
Verweij, H. (153.1)

UPDATE - Terechte kritiek op de grafiektitel.

Methode (en een update over open raadsinformatie)

Voor deze analyse heb ik gebruik gemaakt van de ‘oude’ raadsinformatie. Toen ik bijna klaar was, verscheen een persbericht dat raadsinformatie nu beschikbaar is als open data. De gemeente doet mee aan het prijzenswaardige project Open Raadsinformatie, dat als doel heeft om de raadsinformatie van meer dan honderd gemeenten op uniforme wijze beschikbaar te stellen als open data. Zo worden de gegevens beter toegankelijk voor journalisten, onderzoekers, app-ontwikkelaars en alle andere geïnteresseerde burgers.

Amsterdamse raadsleden dringen al lange tijd aan op open raadsinformatie. De deelname aan Open Raadsinformatie moest in die behoefte voorzien. Helaas zijn op dit moment alleen raadsverslagen en uitslagenlijsten beschikbaar, en alleen in pdf-vorm. Daarmee steekt de transparantie van de Amsterdamse besluitvorming pover af bij gemeenten als Utrecht.

Open State, een organisatie die een belangrijke rol speelt in het project Open Raadsinformatie, laat weten dat leverancier NotuBiz als pilot op dit moment alleen agenda’s en agendapunten ontsluit. Zij evalueren momenteel samen met VNG en hun klanten of ze in de toekomst meer gegevens en functionaliteit toe kunnen voegen.

Maar goed, voor nu heb ik dus gebruik gemaakt van het ‘oude’ systeem. De zoekfunctie die daaraan gekoppeld is is niet optimaal, maar in dit geval viel dat te omzeilen door de sitemap te scrapen.

De hoeveelheid genotuleerde tekst varieert nogal; vanaf 2015 is er meer tekst beschikbaar dan in voorgaande jaren. Ook is de spreeksnelheid in recentere jaren hoger: een mediaan van 158 wpm voor de huidige periode, tegenover ongeveer 145 wpm daarvoor. Waar dat precies aan ligt weet ik niet, maar het lijkt erop dat de vergaderingen in het verleden minder zorgvuldig zijn genotuleerd. Voor 2015 komt het regelmatig voor dat er geen of bijna geen tekst genotuleerd is. Al met al lijkt het erop dat de gegevens voor de huidige periode het meest betrouwbaar zijn.

Op de grafiek zijn enkele outliers niet zichtbaar. Ook heb ik de spreekteksten van de voorzitters van de raadsvergaderingen bij de analyse buiten beschouwing gelaten; daar zit wat meer ruis in. Het berekenen van de spreeksnelheid van individuele raadsleden heb ik beperkt tot personen die minstens 50 keer aan het woord zijn geweest.

Dit script laat zien hoe ik de gegevens heb verzameld en geanalyseerd.

The fastest speaker of the Amsterdam City Council

I’ve downloaded the reports of 205 city council meetings (as well as 1,116 council committee meetings) from the website of the City of Amsterdam. They contain over 38 thousand text fragments spoken by council members. Each fragment comes with an indication how long the council member had the floor. From this, it should be possible to calculate how fast council members speak.

The chart below shows the correlation between speech duration and the number of words, for the current city council period (see Method for caveats):

There’s a strong correlation: longer speeches contain more words (rank correlation 0.95), which shouldn’t come as a surprise. The median rate is over 158 words per minute, but this varies per council member. The red dots represent Jan Paternotte, the fastest speaker of the city council (he has since become a member of the national parliament). During this council period, his median rate was over 185 words per minute.

This doesn’t mean he rushes through his text. Here is an example (starting at approximately 59 minutes) where Paternotte speaks at his characteristic rate. For comparison, the speech by Daniel van der Ree (starting at approximately 6:08) is close to the median rate for all council members.

It’s tricky to compare these outcomes with data from other sources, but with that caveat: Paternotte speaks faster than the average news reader at BBC radio, but slightly slower than radio news readers of the French RF or the Italian RAI (not to mention the Spanish RNE).

UPDATE - Valid criticism of the chart title here (in Dutch).

Method (and an update on open council data)

For this analysis, I used the ‘old’ source for city council information. When I had almost finished, a press release announced that council information is now available as open data. Amsterdam participates in the commendable Open Raadsinformatie programme, which aims to make the city council information of over one hundred Dutch municipalities available as open data, in a uniform format. This will make it easier for journalists, researchers, app developers and anyone else who is interested to access and use this data.

Council members in Amsterdam have for quite some time been asking for open city council information. Participation in Open Raadsinformatie was meant to provide for this. However, at this moment only council meeting reports and voting results are available, and only in pdf format. This means that Amsterdam trails cities like Utrecht in terms of transparency.

Open State, an organisation that plays a key role in the Open Raadsinformatie programme, indicated that service provider NotuBiz currently makes agendas and agenda items available as part of a pilot. They are currently evaluating the pilot with the national organisation of municipalities VNG and their customers, and considering adding more data and functionality in the future.

For now, I used the ‘old’ source. Its search functionality is sub-optimal, but in this case I could get around this by scraping the site map.

The amount of text in the reports varies considerably; as of 2015, more text is available than in previous years. Further, the speech rate is higher in more recent years: a median of 158 wpm for the current council period, compared to about 145 wpm before that. I’m not sure how this can be explained, but it appears that minute taking has improved over time. Before 2015, there are frequent examples of meetings for which (almost) no speech has been reported. All in all, it appears that the data for the current council period is the most reliable.

The chart omits a few outliers. Further, I excluded speech of the chairmen of meetings from the analysis; this contains more noise. This script shows how I collected and anlysed the data.

Het einde van de anonieme fietser

Amsterdam wil de markt voor ‘deelfietsen’ reguleren. Er worden straks allerlei gegevens bijgehouden over het gebruik van die fietsen en je zou die gegevens beschikbaar kunnen stellen als open data, zoals in veel steden al gebeurt. Amsterdam, een stad met ambities als het gaat om verantwoord datagebruik, lijkt dit echter niet van plan te zijn.

Ok. Maar het is ondertussen ook goed om stil te staan bij het feit dat die gegevens verzameld worden.

Je kunt je nauwelijks nog verplaatsen zonder dat je wordt gevolgd. Als je een telefoon bij hebt, is je locatie bekend. Automobilisten worden gevolgd via hun navigatiesysteem en met nummerplaatscanners. In het openbaar vervoer wordt je ook gevolgd - tenzij je een anonieme ov-chipkaart koopt en betaalt met muntjes.

Fietsers kunnen wel nog over straat zonder dat ze gevolgd worden. Maar ook daar wordt aan gewerkt. In Tilburg wordt een test uitgevoerd waarbij fietsers sneller groen krijgen als ze zich laten detecteren met een app (terwijl er ook wel andere manieren zijn om fietsers te detecteren - als je per se innovatief wil zijn gebruik je gewoon een warmtesensor). De gemeente belooft dat deelnemers anoniem blijven, maar verzamelt wel gegevens om analyses te maken.

VanMoof stopt een gps-chip in sommige fietsen om diefstal te ontmoedigen (waarom je een VanMoof zou willen stelen ontgaat me, maar dat terzijde). Amsterdam test een systeem waarbij je fiets dankzij een chip herkend wordt in de fietsenstalling. De Amsterdamse ondernemerslobby, die klaagt dat er teveel fietsen zijn, wil ook dat fietsen een chip krijgen.

Bij ‘deelfietsen’ zit ingebakken dat de fietsen gevolgd worden. Sterker nog, Amsterdam eist van aanbieders dat ze real-time gaan volgen waar hun fietsen zijn. Liefst zo nauwkeurig dat ze kunnen zien of je je fiets in of naast een fietsvak hebt neergezet. Natuurlijk beloven de fietsverhuurders dat ze zorgvuldig omgaan met de gegevens die ze over je verzamelen (alhoewel). Maar de gemeente stelt hierover geen voorwaarden aan de vergunninghouders.

Straks ben je een moderne Luddiet als je nog op je eigen fiets rondrijdt en weigert om een chip of een groenlicht-app te installeren. Je weet dat het een verloren strijd is, maar toch doe je het.

Tot en met 16 februari kan er schriftelijk gereageerd worden op het plan van Amsterdam om deelfietsen te reguleren. Op dindsdag 23 januari is er een inspraakbijeenkomst.