champagne anarchist | armchair activist

Predictive policing

Media schrijven met enige bewondering over de nieuwe algoritmes van de politie, het Criminaliteits Anticipatie Systeem, dat in Amsterdam is ontwikkeld:

CAS legt daarin als het ware een raster over een wijk met ‘vakjes’ van 125 bij 125 meter. Als een vakje rood is, voorspelt CAS problemen zoals een straatroof. Het systeem doet voorspellingen binnen tijdslots van maximaal vier uur. De politie hoopt effectiever, dus goedkoper, te werken door op de juiste plek te surveilleren. Op basis van deze voorspellende kaarten worden roosters van sommige politieteams al ingepland.

Het klinkt als science fiction, schrijft het AD. Nou, niet echt: in Amerika worden dit soort methodes al jarenlang ingezet. Daar worden ook kanttekeningen geplaatst bij de suggestie dat algoritmes een «objectief» beeld van de werkelijkheid geven. Vrij Nederland vatte vorig jaar de argumenten van wiskundige Cathy O’Neil samen:

Als predictive policing-modellen aangeven dat er in arme wijken meer criminaliteit is, zullen de politiewagens meer rondrijden in de arme wijk en arme jongens betrappen die dezelfde dingen doen die rijke jongens ook doen, en die data gaan terug in het model dat daardoor nog sterker het beeld geeft dat het niet pluis is in de arme wijk.

Hier vind je een uitgebreide passage uit O’Neils boek, waarin ze ingaat op predictive policing.

Tags: 

Follow this blog:
Twitter (English) | Twitter (Nederlands) | RSS data blog (English) | RSS dirkmjk (Nederlands)